امروز یعنی همین جند ساعت پیش در حالی که داشتم ناهارم رو در طبقه هفتم می خوردم و به منظره زیبای رودخانه ناکسویل و دو تپه پر درخت نگاه می کردم

فهمیدم در تمام زندگیم تا به الان هیچ وقت از زندگی لذت نبردم و غم عجیبی من و فرا گرفت

از وقتی به یاد دارم - حتم دارم قبلش هم همین بوده- به شدت در گیر یه موضوع ناراحت کننده بودم

یا داشتم یه فشاری رو تحمل می کردم که زندگی بهتری داشته باشم

خیلی خسته ام

خیلی

خسته شدم از این ادما

می خوام برم دنبال یه سری ادم درست حسابی

ازشون کارای خوب یاد بگیرم فکرای خوب یاد بگیرم حرفای خوب یاد بگیرم

دلم می خواد هم صحبتای خوبی داشته باشم که با هم حال کنیم و بریم بالا

اوج بگیریم

...

هیچی نیستم می دونم

ولی بالاخره از یه جا باید شروع کنم دیگه

اگه سگم هستم می خوام سگ اصحاب کهف باشم